<p>Apostoł <em>Paweł</em> pisał do zboru w Filippi o swojej umiejętności odnalezienia się w każdej sytuacji. Wspominał, że nauczył się żyć zar&oacute;wno w skromności, jak i w obfitości. Przede wszystkim jednak Paweł przypisywał zdolność do przetrwania w każdych okolicznościach jednej osobie: <em>Jezusowi Chrystusowi</em>.</p>
<p><strong>Nauka życia w pokorze</strong></p>
<p>W tym wersecie Paweł m&oacute;wi, że nauczył się żyć w pokorze. Nie jest to łatwa lekcja, ponieważ pokora często stoi w sprzeczności z naszą ludzką naturą. Pokora oznacza uznanie, że we wszystkim zależymy od Boga i że nie jesteśmy lepsi od innych.</p>
<p>Świadomość naszej zależności od Boga prowadzi nas nie tylko do życia pełnego pokory, ale także do poczucia prawdziwej wolności. Uwolnienie się od troski o to, co myślą o nas inni &ndash; oraz od potrzeby gromadzenia d&oacute;br doczesnych &ndash; pozwala nam zaufać Temu, kt&oacute;ry się o nas troszczy.</p>
<p><strong>Nauka życia w obfitości</strong></p>
<p>Apostoł Paweł m&oacute;wi r&oacute;wnież o umiejętności życia w obfitości. Dla wielu chrześcijan jest to wyzwanie, ponieważ często postrzegamy ub&oacute;stwo jako oznakę świętości. Tymczasem Biblia pełna jest historii o ludziach cieszących się pomyślnością, takich jak <em>Hiob czy Abraham</em>. B&oacute;g obiecał błogosławieństwo i powodzenie tym, kt&oacute;rzy są Mu posłuszni i Mu ufają.</p>
<p>Pomyślność może r&oacute;wnież dać nam sposobność do błogosławienia innych. B&oacute;g obdarzył nas błogosławieństwem, abyśmy sami mogli stać się błogosławieństwem dla innych. Możemy dzielić się naszymi zasobami finansowymi i materialnymi, ale także wiedzą, mądrością i czasem.</p>